Arthur Machen's The Great God Pan 3xLP

Details

Voorgelezen door Laurence R. Harvey, wordt de reikwijdte van de novelle op verschillende manieren overgebracht, waarbij Harvey met aanzienlijke vaardigheid zijn vertelling aanpast om allerlei intieme gesprekken en innerlijke gedachten weer te geven. Ziet u, Arthur Machens novelle, The Great God Pan, geschreven in de laatste jaren van de 19e eeuw, combineert de sciencefictiontrope van de mens die zich bemoeit met zaken waar hij zich niet mee moet bemoeien (zoals geïntroduceerd in Mary Shelley's Frankenstein een halve eeuw eerder) met de heidense mysteries van de natuur, zoals door Machen zelf rond dezelfde tijd verkend in 'The White People'.

Wanneer de wetenschap zich in verhalen als deze bemoeit met de wereld van de natuurwet, zijn de resultaten steevast gruwelijk en brengen ze verderf over iedereen die ermee in aanraking komt. Het is echter de lange staart van vernietiging die Dr. Raymonds openings-experiment op de jonge vrouw, Mary, teweegbracht, waardoor de sluier van haar zicht werd gelicht en zij de Grote God Pan kon zien. Terwijl deze elkaar kruisende verhalen worden verteld, stelt Harvey's vermogen om moeiteloos te schakelen tussen rechttoe rechtaan, logische overlevering van welgestelde en wetenschappelijke mannen en degenen die in het onderzochte mysterie geloven, hem in staat om het materiaal de juiste emotionele lading te geven.

Wanneer Herbert tegen Villiers zegt: 'Die vrouw heeft mijn ziel gecorrumpeerd', is de toon van de voorlezing die van 'een achtervolgde man, een man die de hel heeft gezien'. Harvey geeft perfect het geluid weer van iemand die onbeschrijfelijk gebroken is door zijn ontmoeting met Helen Vaughan, en het hart van de luisteraar moet zo hard als diamant zijn om niet te breken bij het horen ervan.

Componist Chris Bozzone rekt zijn talenten met de partituur voor deze release. Net zoals Harvey's voorlezing van The Great God Pan vele stemmen en emotionele milieus omvat, is Bozzone's partituur net zo kneedbaar. De soundtrack voor de uitgelaten streken van de jonge Helen Vaughan in het bos is een mix van sitar en gitaar, getokkeld op een manier die aan een hamer-dulcimer doet denken. Het creëert een toon die tegelijkertijd psychedelisch en pastoraal is, wat de mogelijkheid oproept van 'diepten en gruwelen nog vreselijker', zoals Clarke vermeldt wanneer de gebeurtenissen van het begin van het verhaal beginnen door te dringen in de gebeurtenissen die later plaatsvinden.

Bozzone spiegelt het pastorale met het stedelijke door het percussieve karakter van het gitaargetokkel te nemen en een soortgelijk effect te gebruiken via gearpeggieerde synthesizer. Het is absoluut briljant en toont aan dat, hoewel dit verhaal decennia kan beslaan, de gebeurtenissen van de ene periode naast elkaar staan alsof ze in snelle opeenvolging plaatsvinden. Af en toe zweeft er een fluit door The Great God Pan, en wanneer die gepaard gaat met een harp tijdens de vertelling van 'The Suicides', is die net zo melancholiek als alles wat de componist tot nu toe heeft gedaan.